Skip to content

Vee se drinkwater: hoeveel, hoe brak, en wat dit vergiftig

'n Melkkoei in melk drink vyf liter vir elke liter melk wat sy gee, en verdra net 'n derde van die sout wat 'n droë ooi afskud. Die amptelike Suid-Afrikaanse syfers per spesie (hoeveel water, hoeveel sout, en die handjievol werklike gifstowwe), plus die kripgewoontes wat die kudde beskerm.

Geskryf deur die span van Definitive Water Technologies · Tegnies nagegaan deur Chandré Naudé, BEng (Siviel) · Gepubliseer · Laas bygewerk

Videoteks (Engels)
  1. A dairy cow in milk drinks five litres for every litre of milk. On top of maintenance.
  2. Start with honest numbers. Per animal per day, in moderate weather.
  3. Heat: cattle drink roughly 3 L per kg of feed at 5 °C, and 8 L/kg at 32 °C.
  4. Salt: the species disagree. The target for all stock: under 1 000 mg/L TDS.
  5. Sheep can survive over 10 000 mg/L. A dairy herd loses production at a fifth of that.
  6. Match water to stock class. Best water to the animals in milk and the young. Salty water, introduced gradually, to dry stock.
  7. Troughs: the last metre matters. A toxic algal mat in one cement trough killed eighteen goats.
  8. Rule of thumb: Budget 50 L a day per beef cow, and double your summer figure in a heatwave. Clean troughs: three days, not three months.

Hoeveel 'n plaas werklik drink

Waterbeplanning begin met betroubare syfers, en die KZN Departement van Landbou publiseer hulle. Per dier per dag, in matige weer:

DierLiter per dag
Vleisbeeskoei40–50
Melkkoei in melk5 L per liter melk, bo-op onderhoud
Ooi (droog / met lam)8 / 11
Lakterende sog18–23
Lêhenne (per 100 voëls)20–40
Braaikuikens (per 100 voëls)10–15

Twee regstellings maak hiervan droogtesyfers. Hitte: beeste drink rofweg 3 L water per kilogram voer by 5 °C maar 8 L/kg by 32 °C, en 'n skaap se somerinname kan twaalf keer sy winterinname haal. Tyd: beeste en skape oorleef weke sonder kos maar net twee tot drie dae sonder water. Daarom verskyn dieselfde departement se stoorreël (minstens agt dae se voorraad in hoofopgaring, nog twee dae by die suippunte) in die droogtebestandheidsartikel in hierdie afdeling.

Sout: die spesies stem nie saam nie

Die Suid-Afrikaanse veeriglyn (DWAF, Volume 5) meet soutlading as TDS (totale opgeloste vastestowwe) in mg/L (jou laboratoriumverslag gee dalk EC; vermenigvuldig mS/m met sowat 6.5). Die teiken vir alle vee is onder 1 000 mg/L, maar verdraagsaamheid daarbo verskil skerp per spesie:

SpesieGemaklik tot (mg/L TDS)
Melkbeeste, varke, pluimvee1 000
Vleisbeeste, perde2 000
Skape3 000

Bo sy band weier 'n dier eers kortliks die water, en pas dan aan; druk verder en inname, groei en melkproduksie val: die diere drink minder, en vreet dus minder. Skape kan water bo 10 000 mg/L oorleef; 'n melkkudde verloor reeds produksie by 'n vyfde daarvan. Drie praktiese waarskuwings uit die riglyn: soute is nie gelyk nie (magnesiumsulfaat, oftewel "bittersout", maak seer by vlakke wat gewone tafelsoutwaters verdra); skuif vee nooit skielik na brakker water nie, want weiering gevolg deur desperate drinkery veroorsaak soutvergiftiging, dus stel dit trapsgewys bekend; en die klassieke bestuurskuif kos niks: gee die brak boorgat vir die droë vee en hou die beste water vir die diere in melk. Waar die enigste water brak is en die melkery die besigheid is, is vermenging deur 'n klein omgekeerde-osmose-aanleg die moderne oplossing vir presies hierdie situasie.

Die kort lys werklike gifstowwe

  • Nitraat: die riglyn se grens is 100 mg/L as nitraat vir alle vee. Let op die eenhede: baie laboratoriums rapporteer nitraat-as-stikstof (NO₃-N); vermenigvuldig daardie syfer met 4.4 voordat jy vergelyk. Herkouers omskep nitraat in nitriet, wat tien tot vyftien keer giftiger is, en akute vergiftiging kan binne ure doodmaak; dragtige diere loop die grootste gevaar. Water en swaar bemeste weiding tel bymekaar op.
  • Sulfaat: in orde tot 1 000 mg/L; daarbo kom skittery en weiering, met jong vee wat eerste swaarkry. Diere pas oor dae aan as die verandering geleidelik is.
  • Fluoried: hou onder 2 mg/L. Lang blootstelling daarbo vlek eers tande, en beskadig dan gewrigte en been: mank diere wat minder vreet.
  • Mis in die water: die riglyn se bakteriële teiken (onder 200 fekale kolivorme per 100 mL) bestaan hoofsaaklik vir kalwers, lammers, varke en pluimvee; volwasse herkouers verdra erger. Stilstaande, suurstofdooie poele dra 'n verdere botulisme-risiko. Om vee uit die dam te kamp en na krippe te lei, los die meeste daarvan op, en 'n UV-eenheid of chlorering dek die jongvee-lyne.

Krippe: die laaste meter maak saak

Die beste analise word deur 'n groen krip ongedaan gemaak. Die gepubliseerde praktyk is eenvoudig: kyk daagliks na die krippe; skrop hulle minstens elke drie dae uit (daagliks in voerkrale); ontsmet twee keer per jaar met 'n sterk bleikoplossing, vyftien minute kontak, deeglik afgespoel; en gee skadu of 'n deksel vir sowel krip as opgaartenk, want alge het sonlig nodig, en so ook die reaksie wat chloor stroop. Hou krippe goed weg van voerlyne sodat bekke vol voer hulle nie besoedel nie. Neem kripalge ernstig op: sommige spesies maak beeste liggevoelig vir sonlig, en in een Limpopo-geval het 'n giftige algmat in 'n sementkrip agtien bokke doodgemaak.

Duimreël

Begroot 50 L per dag vir 'n vleisbeeskoei, vyf liter per liter melk bo-op onderhoud vir die melkkoei, en verdubbel jou somersyfer in 'n hittegolf. Pas water by veeklas: die beste water vir die diere in melk en die jonges; brak water, geleidelik bekendgestel, vir droë vee. Toets weer in die middel van 'n droogte, want verdamping konsentreer alles wat die vorige toets gekry het. En skrop die krippe minstens elke drie dae uit.

Spesifiseer jy vir ’n werklike projek? Stuur die bedryfsbesonderhede en die tak bevestig die regte keuse.

Vra ’n kwotasie aan

Algemene ingenieursriglyne, nagegaan deur DWT se tegniese span. Dit vervang nie vervaardigers se datablaaie of ’n terreinspesifieke ontwerp nie; bevestig keuses teen die werklike wateranalise en bedryfstoestande.