Twee name vir byna dieselfde ding
Totale opgeloste vastestowwe (TDS) is die massa van alles wat in die water opgelos is — soute, minerale en 'n bietjie organiese materiaal — uitgedruk in mg/L (gelykstaande aan dele per miljoen). Elektriese geleiding (EC) is hoe maklik die water 'n stroom gelei, in mikrosiemens per sentimeter (µS/cm). Opgeloste soute bestaan in water as gelaaide ione, en ione dra stroom, dus volg die twee syfers mekaar getrou.
Handmeters meet nie TDS direk nie. Elke "TDS-meter" is 'n EC-meter wat met 'n omskakelingsfaktor vermenigvuldig, tipies tussen 0.5 en 0.7 na gelang van watter soute oorheers. Daarom kan twee meters oor dieselfde glas water verskil terwyl albei "reg" is: hulle pas verskillende faktore toe.
Tipiese waardes om jou aanvoeling te kalibreer
| Water | TDS (mg/L, ongeveer) |
|---|---|
| RO-permeaat | 5 – 50 |
| Kaapstadse munisipale water | 100 – 250 |
| Tipiese munisipale water in die binneland | 200 – 500 |
| Brak boorgat | 1 000 – 8 000 |
| Seewater | ~35 000 |
Die SANS 241-drinkwaterstandaard laat tot 1 200 mg/L TDS toe, hoewel die meeste mense souterigheid lank voor daardie punt proe.
Waarvoor die syfer gebruik word
- Om 'n behandelingsroete te kies. Filtrasie en versagting verlaag TDS nie noemenswaardig nie; sodra TDS self die probleem is, is jy in die gebied van omgekeerde osmose (RO). Voer-TDS is die eerste inset in membraankeuse — dit bepaal brak- teenoor seewaterelemente en die bedryfsdruk.
- Om 'n RO-aanleg te monitor. Vergelyk voer-EC met permeaat-EC en jy het soutverwerping binne sekondes; 'n permeaat-EC wat stadig oploop is die vroegste waarskuwing van membraanmoeilikheid.
- Om seker te maak 'n versagter is nie die antwoord nie. 'n Waterversagter ruil kalsium en magnesium vir natrium — TDS bly min of meer dieselfde. As die klagte "brak water" is, gaan 'n versagter dit nie regstel nie en kan dit die smaak selfs effens vererger.
Wat dit jou nie kan vertel nie
Geleiding is 'n grootmaatmeting. Dit sê niks oor watter ione teenwoordig is nie — 500 mg/L van hoofsaaklik natriumchloried gedra hom heel anders as 500 mg/L wat deur kalsiumbikarbonaat oorheers word (die tweede een vorm aanpaksels). Dit mis ook dinge wat saak maak en nie gelei nie: bakterieë, silika in sy ongeïoniseerde vorm, opgeloste organiese stowwe en ongeïoniseerde gasse registreer skaars. 'n Lae TDS-lesing is nie bewys dat water veilig is of nie sal aanpak nie; dit is bewys dat dit nie brak is nie.
Duimreël: hanteer TDS/EC as die opskrif van die wateranalise, nie die hele storie nie. Dit sê vir jou of RO op die tafel is en dit is 'n uitstekende dag-tot-dag moniteringsyfer, maar elke groottebepaling daarbuite verg die volledige ioniese ontleding.