Die algemeenste inbedryfstellingsfout in dosering
'n Doseerpomp meet; dit reguleer nie. As die pad van chemikalietenk na proseslyn ooit 'n drukgradiënt bied wat vanself vloei — tenk bo die lyn, lyn onder vakuum van 'n pompsuiging, of bloot 'n vol suiglyn wat as sifon optree — sal chemikalie vloei, of die pomp slae lewer of nie. Sifonering deur 'n inspuitpunt sonder klep is die klassieke geval: die stelsel doseer onbeheerd, 'n dagtenk loop oornag leeg, en die proses kry 'n prop chemikalie wat niemand gemeet het nie. Met hipochloriet of suur is dit 'n veiligheidsvoorval, nie net 'n vermorste drom nie.
Die kuur is twee stukke standaardhardeware wat elk sy eie werk doen. Die inspuitklep — die ligte veerbelaaide keerklep wat by elke doseerpomp saamkom — word by die inspuitpunt geïnstalleer, waar dit die leweringslyn vol en aangesuig hou, keer dat proseswater daarin terugstoot en die drup ná elke slag beëindig; sy 0.3–1 bar-veer is nie 'n antisifontoestel nie, en 'n dagtenk 'n paar meter bo die lyn of 'n inspuitpunt onder atmosferiese druk oorkom dit. Sifonbeskerming is die teendruk-/antisifonklep: 'n aparte verstelbare veer-en-diafragmaklep, gewoonlik by die pompuitlaat, gestel op minstens 1 bar bo die grootste dryfhoogte wat die tenk ooit op die lyn kan plaas. Punte wat dit laat werk:
- Die inspuitklep hoort aan die verre ent, by die lans, sodat die hele leweringslyn vol en onder druk bly; die teendrukklep sit naby die pomp, waar dit in serie met alles stroomaf is en sy stelling maklik verstel en afgelees word.
- Dit is nie opsionele toerusting nie, en dit is die eerste verdagte wanneer dosisse begin dryf: 'n bevuilde of aangepakte inspuitklepveer verander die druk waarteen die pomp werk.
- Waar die tenk ooit bo die inspuitpunt kan staan, of die inspuitpunt onder atmosferiese druk kan gaan (dosering in 'n pompsuiging), is die teendruk-/antisifonklep verpligtend, nie opsioneel nie. 'n Lus in die leweringslyn bo die tenkvlak help net as dit 'n vakuumbreker op sy kruin dra — 'n vol lus oor 'n hoogtepunt sonder luginlaat is self 'n sifon sodra die pomp dit aangesuig het.
Die bou van 'n behoorlike inspuitpunt
- Spuit in die middel van die stroom in, nie teen die pypwand nie. 'n Inspuitlans dra die chemikalie tot by die pyp se middellyn, waar die vloei dit versprei. Chemikalie wat teen die wand ingespuit word, syfer langs die pypoppervlak af — gekonsentreerd, korrosief en stadig om te meng; die korrosiespoor stroomaf van 'n inspuitpunt sonder lans is 'n herkenbare handtekening.
- Gee dit mengafstand. Doseer stroomop van draaie, 'n statiese menger, of 'n ordentlike reguit lengte voor enige sensor of aftappunt. 'n Chloorsonde sentimeters ná die inspuitpunt lees ruis, en die beheerlus jaag dit na. Waar 'n suur en hipochloriet albei in een lyn gedoseer word, gee hulle aparte inspuitpunte met menglengte tussenin — die twee mag nooit onverdund bymekaarkom nie, want dit laat chloorgas vry.
- 'n Keerklep in die proseslyn stroomop van die inspuitpunt keer dat gedoseerde chemikalie na die bron terugloop wanneer die prosespomp stop (die inspuitklep is die keerklep aan die chemikaliekant) — en op RO-antiskalantdiens, plaas die inspuiting waar die volle voerstroom verbykom, stroomop van die patroonfilter, sodat vermenging voltooi is voor die membrane en enige lansdebris opgevang word.
- Isoleer diensbaar. 'n Isolasieklep aan weerskante van die lans maak van 'n inspuitklep-skoonmaak tien minute sonder om die lyn te dreineer. Lanse in harde water pak aan soos ketels — hipochloriet-inspuiting in harde water kweek 'n kalsiumstalaktiet aan die lanspunt wat dit uiteindelik toeseël; maak die verwydering daarvan maklik, want dit is 'n onderhoudsitem.
- Aan die suigkant: oorstroomde suiging vanuit 'n dagtenk klop suighoogte; 'n voetklep met sif hou die aansuiging en vang dromdebris; en 'n pulsasiedemper naby die pomp maak die lewering van diafragmapompe glad waar instrumente of lang lyne die klopwerking sleg verdra.
Die vyf-minute-inbedryfstellingstoets
Bewys die installasie, nie die pomp nie: met die pomp af geskakel, bevestig dat geen chemikalie beweeg nie (sifontoets — hou die kalibrasiekolom se vlak dop). Dan, met die pomp aan, neem die tyd van die aftrek uit 'n kalibrasiekolom teenoor die berekende tempo. Daardie twee kontroles vang byna elke fout wat hierdie artikel beskryf, voordat die proses dit doen.
Duimreël: inspuitklep by die lans, teendruk-/antisifonklep by die pomp oral waar die tenk bo die lyn kan staan, lans tot in die middel van die pyp, proseslyn-keerklep stroomop daarvan, en 'n afgeskakelde sifontoets voor oorhandiging. 'n Doseerstelsel word bewys deur wat dit doen wanneer die pomp nie loop nie.